4 de abril de 2020

DEBUXO XADRECISTICO

Hoxe é o Día das Artes Galegas, e a Asociación Galega de Xadrecistas (AGAX) convoca, dentro do noso programa de actividades deste período de confinamento,  o Certame de Debuxo Xadrecístico, dacordo ás seguintes BASES:

1. Poderán participar no certame todas as persoas que o desexen, de calquera idade, con traballos en branco en negro (a unha soa tinta). Poderán presentar un ou varios debuxos. O xadrez debe aparecer nos mesmos xa sexa dunha maneira principal ou secundaria.

2. Os traballos serán inéditos, mellor se son elaborados nestes días especiais, e cunha extensión non superior a un A4.

3. As obras enviaranse en formato PDF ou JPG até o día 1 de maio de 2020 por correo electrónico a correo@agax.org.

4. O nome do autor debe debe aparecer no texto da mensaxe do correo e non na obra en si.

5. AGAX determinará a composición do tribunal calificador entre xadrecistas e simpatizantes que non se presentaron ao concurso, nin eles nin familiares próximos. O fallo do xurado será inapelable.

6. Os traballos seleccionados editaranse neste 2020, sendo as ilustracións do libro que anualmente edita a nosa asociación.

7. Ademais AGAX entregará aos autores seleccionados un lote de libros editado pola asociación, un bolígrafo e unha camiseta da entidade. O mellor dos debuxos presentados recibirá tamén un trofeo conmemorativo consistente nunha peza de Sargadelos.

8. A participación no Certame supón a aceptación destas Bases.

BASES EN CASTELLANO

Hoy es el Día de las Artes de Galicia y la Asociación Galega de Xadrecistas (AGAX) convoca, dentro de nuestro programa de actividades de este periodo de confinamiento,  el Certamen de Dibujo Ajedrecístico, con arreglo a las siguientes BASES:
1. Podrán participar en el certamen todas las personas que lo deseen, de cualquier edad, con trabajos en blanco y negro (a una sola tinta). Podrán presentar uno o varios dibujos. El ajedrez debe aparecer en los mismos ya sea de una manera principal o secundaria.
2. Los trabajos serán inéditos, mejor si son elaborados en estos días especiales, y con una extensión no superior a un A4.
3. Las obras se enviarán en formato PDF o JPG hasta el día 1 de mayo de 2020 por correo electrónico a correo@agax.org.
4. El nombre del autor debe aparecer unicamente en el texto del mensaje del correo.
5. AGAX determinará la composición del tribunal calificador entre ajedrecistas y simpatizantes que no se hayan presentado al concurso, ni ellos ni familiares próximos. El fallo del jurado será inapelable.
6. Los trabajos seleccionados se editarán en este 2020, constituyendo las ilustraciones del libro que anualmente edita nuestra asociación. 
7. Además AGAX entregará a los autores seleccionados un lote de libros editado por la asociación, un bolígrafo y una camiseta de la entidad. El mejor de los dibujos presentados recibirá también un trofeo conmemorativo consistente en una pieza de Sargadelos.
8. La participación en el Certamen supone la aceptación de estas Bases.

3 de abril de 2020

DEP Xosé Luís Franco Grande

A Real Academia Galega expresa o seu fondo pesar polo pasamento de Xosé Luís Franco Grande (Tomiño, 1936 – Vigo 2020). O académico de número cultivou a literatura dende moi novo e tamén foi o autor de obras de referencia na divulgación do léxico galego nunha época de grandes carencias nese eido. Como poeta formou parte da chamada xeración das Festas Minervais cunha voz de grande orixinalidade, aínda que a súa estrea como autor foi con 'Vieiro choído', a obra de teatro que inaugurou en 1957 a colección Illa Nova da Editorial Galaxia.

Mais

2 de abril de 2020

Aforismos de Leonardo

398.- Se o pintor quere contemplar belezas que o namoren, é dono de crealas; se quere ver cousas monstruosas que causen espanto, ou sexan grotescas ou ridículas, ou dignas de compaixón, pode tamén evocalas como señor e deus; se quere xerar paisaxes ou desertos, lugares umbríos e tenebrosos en época de calor ou sitios cálidos en épocas de frío, pode igualmente xeralos. Se prefire vales ou se desexa descubrir grandes campiñas desde as altas cimas dos montes, e admirar despois o horizonte do mar, ou descubrir desde os vales baixos as montañas elevadas, ou desde estas os vales e as praias, está na súa poder facelo.
E, en efecto, canto o universo contén en esencia, frecuencia ou imaxinación, todo o ten el, primeiro na súa mente e logo nas súas mans; e a excelencia das súas obras é tal, que elas producen á vez unha harmonía de proporcións que se revela a unha soa mirada, como o fan as cousas reais.

1 de abril de 2020

Novela semanal. Decimoterceira entrega.


Pola porta entra o comisario acompañado por dous policías. Duchamps corre a saudar ao seu amigo. Canto tempo Gérard! Exclama o detective. Pois si, xa pasaron dúas semanas desde que viñeches ao meu despacho, responde o comisario.  Por que vas vestido así? Estabas a traballar de camareiro? Si e non, era un plan de infiltración pensado ao milímetro para entrar desapercibido, contesta Duchamps. Ah, bueno, eu púxenme en camiño cando me avisaron de que un tolo intentara entrar na mansión facéndose pasar polo presidente Macaroni, pero non me deu tempo a nada porque xa me alertaban dun asasinato. Realmente foron dous, pois este tipo matou a un dos escoltas, aclara o detective. Vaia, non terminan de chegar as malas novas. Vexo que lle deches unha boa malleira porque o home xa está a sangrar. Oh, non sabes como me doe a man de tanto darlle!

O comisario achégase ao detido coa cara a tan só cinco centímetros. Sepárase del e dá media volta. Este condenado non vai falar, di o comisario, colocádelle as esposas e levádeo á comisaría. Acatando as ordes, avanzan os dous policías e sitúanse un a cada lado do asasino para colocarllas. Quince segundos despois están todos cruzando pola porta. Quéresme acompañar? Vou interrogar a viúva, pregunta o comisario. Pois non é mala idea, responde o detective.

Chegan ao salón principal e aí está a viúva sentada nun sofá chorando e arroupada polos seus familiares. Señora Reno, son o comisario Dupont e este é o detective Duchamps, aínda que vaia vestido de camareiro. Queremos facerlle un par de preguntas sobre os feitos do día de hoxe. A viúva asinte levemente para indicar a súa disposición. De acordo, di o comisario, en primeiro lugar queremos que nos diga se coñece a vítima. Si, era un amigo íntimo do meu marido. Foron á mesma escola de interpretación antes de ser actores. E non saberá a causa do asasinato? Pensa que podería estar relacionado coa morte do seu marido? A señora Reno baixa a cabeza para ocultar o medo que apareceu na súa mirada. Señora Reno, debe dicirnos todo o que sabe se quere que a axudemos a resolver o caso. Faise un silencio, só interrompido pola respiración dos presentes. De acordo, responde a viúva, que todos saian da sala agás o comisario e o detective.

Continuará...

30 de marzo de 2020

Vocabulario médico

acalculia 







s.f. Incapacidade para facer cálculos matemáticos sinxelos, forma de afasia que se observa nas lesións do lobo parietal.

27 de marzo de 2020

26 de marzo de 2020

Aforismos de Leonardo

397.- A primeira pintura foi só unha liña que circundaba a sombra dun home proxectada sobre un muro.

25 de marzo de 2020

Novela semanal. Duodécima entrega.


Despois de calmar ao camareiro, Duchamps colle un mantel dunha mesa e enrólao estirado para atar as mans do asasino á espalda. O camareiro colle un teléfono do seu uniforme que aínda está a ser vestido polo detective e cunha rápida chamada pide á vixilancia da mansión que envíen axuda á súa localización. Mentres agardan a chegada os dous quedan en silencio, o camareiro mirando a Duchamps cuns ollos que poderían matar e este desviando a mirada e asubiando. Tras cinco minutos chegan 4 vixiantes e, despois de explicar os calzóns do camareiro, Duchamps relata o resto dos acontecementos: a morte do escolta, o encontro co asasino e a fuxida. Dous vixiantes van en busca do corpo sen vida do escolta e os outros dous axudan a levar ao asasino aínda inconsciente á sala de vixilancia.

Entran na sala e colocan ao asasino nunha cadeira fronte a unha mesa. Dúas bofetadas e esperta confuso e cegado polas luces que o enfocan. Duchamps adiántase aos vixiantes. Deixádemo a min. Quen te envía?, pregunta golpeando a mesa. Non direi nada, responde o asasino. Se non falas vasme obrigar a golpear a mesa outra vez pero cunha intensidade lixeiramente superior, advirte Duchamps. Pasan os minutos sen que ningún dos dous baixe a mirada e finalmente o detective retrocede cara aos vixiantes. O tipo tenme calado, sabe que me doe moito a man polo primeiro golpe na mesa. Os dous vixiantes toman o relevo e séntanse na mesa. Vas pasar moitos anos no cárcere pero se nos axudas podemos lograr que che baixen a condena, pénsao. Xa o dixen, non ides conseguir nada de min. Se non queres colaborar polas boas ímosche sacar a información pola malas. Un dos vixiantes levántase, rodea a mesa e, despois de agarrar ao asasino polo pescozo da camisa dálle dous puñadas que lle rompen o nariz. Non conseguiredes que traizoe aos meus, di o asasino cuspindo sangue. Nese momento ábrese a porta da sala.

Continuará...

24 de marzo de 2020

CONCURSO DE RELATOS DE XADREZ

A Asociación Galega de Xadrecistas (AGAX) convoca, dentro do noso programa de actividades deste período de confinamento,  o II Certame de Contos Curtos Xadrecísticos, dacordo ás seguintes BASES:

1. Poderán participar no certame todas as persoas que o desexen, de calquera idade, con traballos en galego ou castelán. Poderán presentar un ou varios textos. O xadrez debe aparecer nos mesmos xa sexa dunha maneira principal ou secundaria.

2. Os contos serán inéditos, mellor se son elaborados nestes días especiais, e cunha extensión non superior a 2 páxinas, en formato A4 e con máximo 30 liñas por páxina.

3. As obras enviaranse en formato PDF até o día 15 de abril de 2020 por correo electrónico a relatos@agax.org.

4. No PDF dos relatos non se incluirá o nome de remitente, que se debe aparecer no texto da mensaxe do correo.

5. AGAX determinará a composición do tribunal calificador entre xadrecistas e simpatizantes que non se presentaron ao concurso, nin eles nin familiares próximos. O fallo do xurado será inapelable.

6. Os traballos seleccionados editaranse neste 2020, sendo a base do libro que anualmente edita a nosa asociación. Os traballos presentados en castelán serán traducidos ao galego para esta edición, publicándose na lingua orixinal na páxina web.

7. Ademais AGAX entregará aos autores seleccionados un lote de libros editado pola asociación, un bolígrafo e unha camiseta da entidade. O mellor dos relatos presentados recibirá tamén un trofeo conmemorativo consistente nunha peza de Sargadelos.

8. A participación no Certame supón a aceptación destas Bases.

BASES EN CASTELLANO

La Asociación Galega de Xadrecistas (AGAX) convoca, dentro de nuestro programa de actividades de este periodo de confinamiento,  el II Certamen de Cuentos Cortos Ajedrecísticos, con arreglo a las siguientes BASES:
1. Podrán participar en el certamen todas las personas que lo deseen, de cualquier edad, con trabajos en gallego o castellano. Podrán presentar uno o varios textos. El ajedrez debe aparecer en los mismos ya sea de una manera principal o secundaria.
2. Los cuentos serán inéditos, mejor si son elaborados en estos días especiales, y con una extensión no superior a 2 páginas, en formato A4 y con máximo 30 líneas por página.
3. Las obras se enviarán en formato PDF hasta el día 15 de abril de 2020 por correo electrónico a relatos@agax.org.
4. En el PDF de los relatos no se incluirá el nombre de remitente, que si debe aparecer en el texto del mensaje del correo.
5. AGAX determinará la composición del tribunal calificador entre ajedrecistas y simpatizantes que no se hayan presentado al concurso, ni ellos ni familiares próximos. El fallo del jurado será inapelable.
6. Los trabajos seleccionados se editarán en este 2020, siendo la base del libro que anualmente edita nuestra asociación. Los trabajos presentados en castellano serán traducidos al gallego para esta edición, publicándose en la lengua original en la página web.
7. Además AGAX entregará a los autores seleccionados un lote de libros editado por la asociación, un bolígrafo y una camiseta de la entidad. El mejor de los relatos presentados recibirá también un trofeo conmemorativo consistente en una pieza de Sargadelos.
8. La participación en el Certamen supone la aceptación de estas Bases.

23 de marzo de 2020

Vocabulario médico

abulia 









s.f. Perda ou diminución da vontade ou enerxía para emprender algunha cousa ou para se mover.

21 de marzo de 2020

A Coruña onte

Acaban de derrubar o viaducta de Nelle, este é un pouco mais antigo. En 1970 facíase este rápido acceso á cidade.

18 de marzo de 2020

Novela semanal. Undécima entrega.


Clic. É o único que se escoita dunha pistola que quedou baleira minutos antes. Duchamps mira con pavor ao asasino pero este, que aínda está a conversar, non escoitou nada. Antes de ser apercibido, móvese cara atrás quedando oculto á volta da esquina. O suor báixalle pola fronte, desexando que non veña na súa dirección cando acabe a chamada. Perdido nos seus pensamentos non se dera conta de que o asasino deixara de falar. Escóitase un paso e por fin sae do seu ensimesmamento, ao mesmo tempo que os seu ollos se dirixen ao espello da parede. Aí está o asasino mirándoo inmóbil. Sen saber ben que facer Duchamps di: Servizo de habitacións! Non parece convencer ao asasino, que levanta a man que suxeita a pistola, listo para disparar. Non lle queda máis remedio ao detective que erguerse e saír correndo por onde chegou.

A distancia que os separa é suficiente como para que Duchamps poida chegar ao final dos corredores sen que o asasino teña forma de alcanzalo, pero abofé que se está a acurtar tras cada esquina. A súa intención é chegar a algunha sala na que haxa máis escoltas pero o único ruído que se pode ouvir vén de atrás. Duchamps chega a unha zona xa coñecida, o recuncho no que se agochou anteriormente. É a única opción que ve polo que tira a pistola tan lonxe como é capaz. Consigue fundirse coa escuridade xusto cando o asasino aparece pola esquina e a pistola cae ao final do corredor cun ruído metálico. Este se detén ante esta situación inesperada e comeza a avanzar con cautela. Apenas quedan dous metros antes de pasar por diante da posición de Duchamps e, de socate, ao fondo empezan a chegar uns pasos apurados. O asasino dá dous pasos acelerados cara adiante e, buscando resgardo, métese no mesmo agocho sen darse conta de que xa está ocupado. A situación non pode ser máis absurda, co asasino mirando de esguello esperando que apareza Duchamps ao fondo, sen darse conta de que está xusto detrás. O detective está máis branco que o leite e, aínda que non entende o comportamento do asesino, sabe que ten que aproveitar a oportunidade. Cun golpe rápido na cabeza o home cae desplomado.

Os pasos fanse máis fortes e tras uns segundos que lle semellaron eternos ao detective, aparece unha figura en calzóns, que ao ver o corpo tendido no chan se achega á posición de Duchamps. Ao velo, este abre grandes os ollos e berra: Devólveme a miña roupa!

Continuará...